บทที่ 20 หวานหวานฉลาดเกินไปจนพลาดเอง

คงเป็นเพราะก่อนหน้านี้ฉันถูกความรักบดบังสายตา จึงมองไม่เห็นความต้องการครอบครองที่เอ่อล้นในดวงตาของหวานหวาน

"ไฮ้ ไฮ้..." หวานหวานตบไหล่ของณัฐพลอย่างแรง พูดอย่างร่าเริงว่า "พี่ชาย ไป เราไปหาวีณากัน"

ฉันไม่อยากดูพวกเขา จึงหันหน้าไปทางอื่นแล้วดื่มน้ำซุปแก้เมา

"ฮ่าๆ" พี่เมย์หัวเราะขึ้นมาทันที "คุณหวา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ